آلمان با پاراگوئه دیدار کرد و هشدار اکوادور همچنان باز است

تساوی 32 پایانی آلمان مقابل پاراگوئه با هشدار اکوادور همچنان تازه به دست می آید، زیرا شکست در مرحله گروهی باعث شد بازیکن مورد علاقه یادآوری واضحی در مورد کنترل تحت فشار داشته باشد.

پاراگوئه برای ایجاد این ناراحتی نیازی به تسلط بر توپ ندارد مسیر آنها این است که بازی را باریک نگه دارند، به توپ های مرده حمله کنند و آلمان را ثابت کنند که مالکیت می تواند به حفاظت و همچنین ایجاد شانس تبدیل شود.

چرا آلمان نمی تواند باخت اکوادور را نادیده بگیرد؟

آلمان در مرحله یک هشتم نهایی در ورزشگاه AT&T آرلینگتون به مصاف پاراگوئه می رود.

تیم جولیان ناگلزمن پس از پیروزی مقابل کره جنوبی و مالی و باخت 2-0 مقابل اکوادور در گروه E دوم شد.

پاراگوئه در گروه D با پیروزی مقابل صربستان و نیوزلند در رده دوم قرار گرفت و سپس مقابل آمریکا شکست خورد.

شکست آلمان از اکوادور مهم است زیرا به پاراگوئه نسخه عمومی طرح اولیه را داد: کند کردن بازی مورد علاقه، شروع مجدد مسابقه و ایجاد احساس بی حوصلگی در مالکیت.

پاراگوئه مجبور نیست برای مدت طولانی از آلمان پیشی بگیرد. آنها نیاز دارند که بازی به اندازه کافی فیزیکی شود تا توپ های دوم ارزش داشته باشند.

مسیر باریک پاراگوئه به مسابقه

دنیز اونداو یک مرجع کلیدی گلزنی آلمان در طول مسابقات بوده است.

میگل آلمیرون و خولیو انسیسو به پاراگوئه سرعت انتقال و تهدید یک به یک می دهند.

خطر آلمان این است که اجازه راه اندازی مجدد و توپ های دوم شکاف فنی را قطع کند.

اولین کار ناگلزمن این است که مطمئن شود شکل هجومی آلمان پس از یک دوئل شکست خورده، مرکز را باز نمی گذارد.

Undav به آلمان یک مرجع جعبه جریمه می دهد، اما سرویس باید قبل از تنظیم بلوک پاراگوئه وارد شود.

جزئیات کلیدی

آنچه ناگلزمن باید تثبیت کند

زمانی که آلمان توپ را به سرعت از این طرف به آن طرف حرکت می دهد، نقطه فشار پاراگوئه در حال حفظ قلمرو است.

تساوی باید نشان دهد که شکست آلمان در اکوادور یک اخطار یک بازی بود یا یک مشکل قابل تکرار.

آلمیرون و انسیسو تهدید انتقال را واقعی می کنند زیرا هر دو می توانند پاس آلمانی شل را به یک بازی مستقیم تبدیل کنند.

محل برگزاری آرلینگتون هرگونه راحتی اروپایی را از بین می برد، بنابراین آلمان باید به جای اینکه منتظر پایان مسابقه باشد، سرعت خود را بسازد.

جایی که توپ دوم اهمیت دارد

یک گل سریع آلمان بافت را تغییر می دهد. بدون آن، پاراگوئه می تواند هر پرتاب و ضربه آزاد را سنگین تر کند.

این مسابقه آزمایشی است که نشان می دهد آلمان از اکوادور درس گرفته است یا به سادگی آن شکست را به عنوان یک شب بد ثبت کرده است.

آلمان نیازی به وحشت بر سر یک نتیجه بد ندارد، اما آنها باید نشان دهند که شکست اکوادور خطاهای قابل رفع را نشان داد تا شکنندگی عمیق تر پاراگوئه همان اعصاب را آزمایش خواهد کرد اگر آلمان توپ را از دست بدهد در حالی که خط میانی آنها کشیده شده است.

بزرگترین وظیفه ناگلزمن این است که تیم را دوباره متصل جلوه دهد. اگر آلمان بتواند پس از از دست دادن مالکیت توپ را فشار دهد، مدافعان میانی را محافظت کند و همچنان توپ را با هدف به جلو ببرد، بازی اکوادور به هشداری تبدیل می شود که به جای زخمی که باز مانده استفاده شده است.

چرا هشدار اکوادور هنوز مهم است؟

دیدار آلمان با پاراگوئه خطرناک است زیرا هشدار قبلی فقط به این دلیل که براکت ادامه دارد ناپدید نمی شود. تیمی که شهرت آلمان دارد، اگر نیمه اول کند شود، اگر مدافعان کناری پشت توپ جا بگذارند، یا اگر خط میانی شروع به تلقی مالکیت توپ کند، همچنان می تواند مجبور به کار ناراحت کننده شود. مالکیت به عنوان کنترل قبل از اینکه واقعاً باشد.

روشن ترین درس مدیریت تمپو است آلمان باید با سرعت کافی حمله کند تا پاراگوئه را در مقابل دروازه خود به دفاع وادارد اما نه آنقدر بی حوصلگی که هر پاس سوم تبدیل به یک گردش مالی شود فوتبال حذفی اغلب تیمی را که فعالیت را با اقتدار اشتباه می گیرد تنبیه می کند.

جایی که پاراگوئه می تواند مسابقه را زنده نگه دارد

بهترین شانس پاراگوئه این است که بازی را باریکتر از آنچه آلمان میخواهد احساس کند. اگر ضعیف بتواند خطوط مرکزی را ببندد، از لبه محوطه محافظت کند و فاصلهها را به مسابقات واقعی توپ دوم تبدیل کند، آلمان ممکن است مجبور شود مسابقهای متفاوت از آنچه در نامها پیشنهاد شده است حل کند. کاغذ.

به همین دلیل است که گل اول آلمان، اگر به ثمر برسد، چیزی بیش از تسکین خواهد بود. پاراگوئه را مجبور می کند فضاهایی را باز کند که ممکن است در یک مسابقه مساوی وجود نداشته باشد. تا آن زمان، بازیکن مورد علاقه باید توپ را در حرکت نگه دارد بدون اینکه اجازه دهد ناامیدی شکل حمله را از هم جدا کند.

مورد علاقه باید مسابقه را در ذهن خود محدود نگه دارد

خطر آلمان فقط مقاومت پاراگوئه نیست. این وسوسه است که هر حمله مسدود شده را به عنوان دلیلی بر این که مسابقه باید فوراً باز شود، در نظر بگیریم. این زمانی است که علاقه مندی ها کشیده می شوند و آن زمانی است که یک ضعیف شروع به یافتن توپ های دوم می کند که استادیوم را عصبی می کند.

عملکرد بهتر آلمان از مالکیت توپ به عنوان راهی برای جابجایی بلوک پاراگوئه استفاده می کند تا راهی برای نشان دادن اقتدار. توپ باید با هدف حرکت کند: زودتر سوئیچ کنید، به نیمه فضا حمله کنید، سپس قبل از ظاهر شدن خط شمارنده بازیافت کنید.

چرا نیمکت ممکن است زود اهمیت داشته باشد

این نوع تساوی همچنین می تواند قبل از نیم ساعت پایانی به یک تست نیمکت تبدیل شود. اگر آلمان ببیند که یک کانال گسترده یا یک جفت هافبک سرعت مناسبی تولید نمی کند، کارکنان نمی توانند صبر کنند تا ناامیدی به ریتم اصلی مسابقه تبدیل شود.

پاراگوئه خوشحال خواهد شد اگر آلمان برای پرسیدن همین سوال بیش از حد طولانی وقت بگذارد. بازیکن مورد علاقه به انعطاف کافی برای تغییر زاویه حمله در حالی که امتیاز هنوز هم مساوی است، نیاز دارد، نه تنها پس از تبدیل شدن مسابقه به یک وضعیت اضطراری.

پوشش بیشتر فوتبال در گازپروم فوتبال: Undav و Enciso آلمان-پاراگوئه را به یک تست باکس تمپو تبدیل کردند و کومان خیلی زود با هلند-مراکش تماس می گیرد، اما براکت هیچ لطفی نمی کند.

فینال آلمان-پاراگوئه خوانده شد

مسیر تمیز آلمان صرفاً مالکیت بیشتر نیست. این مالکیت با پوشش کافی در پشت آن، صبر کافی در مورد راه اندازی مجدد پاراگوئه و سرعت اولیه کافی برای جلوگیری از تبدیل شدن تساوی به یک بحث فیزیکی دیرهنگام است.