مراکش یازدهم مقابل کانادا، بازیهای کامل را در کانون توجه قرار داد

ترکیب پیشبینیشده مراکش مقابل کانادا، اشرف حکیمی و نصیر مزارویی را در قلب بحث 16 تیم آخر قرار میدهد.

ترکیب به عرض اشاره می کند

یازدهم پیش بینی شده مراکش ستون فقرات را قابل تشخیص نگه می دارد: یاسین بونو در پشت خط دفاعی با حکیمی، عیسی دیوپ، چادی ریاض و مزراوی، سپس ال آیناوی، بوادی و اوناهی به عنوان پایه هافبک خط مقدم به براهیم دیاز، اسماعیل سایبری و بلال الخانوس کیفیت فنی کافی برای حمله به کانادا بین دفاع کناری و دفاع میانی می دهد.

اون شکل منفعل نیست حکیمی و مزروعی خیلی مهم هستند که بشه با اونها به عنوان مدافع عادی رفتار کرد اما استفاده از هر دو به صورت تهاجمی ریسک اصلی رو هم ایجاد میکنه کانادا میتونه به فضاهایی که میذاره برخورد کنه مخصوصا اگه خط هافبک مراکش اولین ضد پرس رو از دست بده هیوستون ممکنه به مسابقه ای در مورد دفاع استراحت تبدیل بشه نه فقط مالکیت.

اعصاب پنالتی روحیه مراکش را تغییر داد

تساوی هلند به مراکش اعتماد به نفس عجیبی داد گلزنی دیرهنگام و سپس جان سالم به در بردن از ضربات باعث بی عیب و نقصی در عملکرد نشد، اما ثابت کرد که گروه می تواند پس از اینکه یک مسابقه تقریباً از بین رفته بود زنده بماند. حضور بونو در این زمینه اهمیت دارد زیرا تیم های حذفی زمانی که دروازه بان آنها احساس می کند مانند یک برنامه پنالتی است رفتار متفاوتی دارند تا آخرین راه حل.

کانادا نمی خواهد این مسابقه به یک آزمون صبر مراکشی دیگر تبدیل شود. اگر مراکش اجازه تسویه حساب داشته باشد، مدافعان کناری می توانند لحظات خود را انتخاب کنند و اوناهی می تواند مالکیت توپ را به سه تیم جلو متصل کند. مسیر کانادا این است که دقایق اولیه را به یک چک فیزیکی تبدیل کند تا ریتم پاس مراکش راحت شود.

بار کانادا انتزاعی نیست

میزبان بودن حجم احساسی هر دوئل را بالا می برد کانادا به سادگی به برنامه ای برای حکیمی و براهیم نیاز ندارد؛برای لحظاتی که ورزشگاه انتظار حرکت رو به جلو را دارد به برنامه نیاز دارد؛آن فشار می تواند در صورت باز شدن بازی کمک کند اما می تواند هافبک ها را هم از فرم خارج کند وقتی صبر امن تر خواهد بود.

مراکش می تواند از آن استفاده کند طرف آفریقایی مجبور نیست برای کنترل مسابقه بر جمعیت مسلط شود فقط باید کانادا را بین حمله با اعداد و محافظت از کانال ها انتخاب کند. اولین باری که کانادا توپ را با هر دو مدافع کناری از دست می دهد، کل تصویر تاکتیکی می تواند کج شود.

جزئیات تصمیم گیری

واضح ترین عملکرد مراکش متعادل به نظر می رسد تا دیدنی: بونو آرام، دیوپ و ریاد برنده اولین تماس. در خط میانی بسته شدن توپ دوم حکیمی شتاب را تنها زمانی انتخاب می کند که سایباری یا براهیم مدافعی را به داخل کشیده باشند. اگر همه اینها اتفاق بیفتد، کانادا باید مناطقی را که مراکش می خواهد دفاع کند تعقیب کند.

خطر مسابقه ای است که قبل از آماده شدن مراکش کشیده می شود کانادا می تواند با دویدن مستقیم و سوئیچ های اولیه این اتفاق را رقم بزند. ۱۶ مورد آخر به ندرت به زیباترین برنامه پاداش می دهد./به تیمی پاداش می دهد که بداند کدام ریسک متعلق به مسابقه است و کدام ریسک فقط به بی حوصلگی تعلق دارد.

جایی که بهترین شانس کانادا ظاهر می شود

روشن ترین مسیر کانادا صرفا دویدن در مراکش از اولین سوت نیست، این کار دفاع کناری مراکش را مجبور می کند تا تصمیمات مکرری در مورد اینکه چه زمانی باید بالا برود و چه زمانی از کانال محافظت کند، اتخاذ کند./اگر حکیمی و مزروعی بتوانند بدون هیچ مجازاتی پشت سر خود حمله کنند، بازیکنان فنی مراکش در مناطقی که ترجیح می دهند شروع به دریافت توپ خواهند کرد.

که باعث می شود اولین انتقال کانادا به ویژه مهم است یک استراحت خطرناک زودهنگام می تواند روش استفاده مراکش از بقیه نیمه را تغییر دهد ممکن است یک مدافع کناری را عمیق تر نگه دارد، همپوشانی بعدی را کند کند یا باعث شود خط میانی یک بازیکن اضافی را پشت توپ نگه دارد این تنظیمات کوچک است، اما آنها می توانند تصمیم بگیرند که آیا مالکیت مراکش احساس خلاقیت می کند یا محتاط است.

برتری مراکش اینه که نیازی به عجله ندارن بونو گل تساوی دیرهنگام مقابل هلند و برد ضربات اوت همه دلیلی به تیم میده که به یک مسابقه طولانی اعتماد کنه کانادا باید بدون از دست دادن فرم فوریت ایجاد کنه اون تعادل کل مشکل هوستون هست.